De wet Van Minnen: Waar een wil is, is geen wet

“Wat zegt de wet?”, wordt mij vaak gevraagd. Het is verleidelijk om snel antwoord te geven. Ik stel liever een tegenvraag: “Waarom wil je dit weten?”

Het antwoord op de tegenvraag maakt je als advocaat duidelijk waarom de vraag over de wet wordt gesteld. Het onderliggende probleem dus. Dat is meestal geen juridisch maar een andersoortig probleem. Bijvoorbeeld financieel, organisatorisch of gewoon een conflict. Soms kan zo'n probleem alleen juridisch worden opgelost. Maar als de betrokkenen dat willen, is een andere oplossing vaak mogelijk.

Ik wil als advocaat ook kijken naar dat onderliggende probleem, om na te gaan of een zaak beter of goedkoper kan worden opgelost dan via de juridische weg. Dat moet natuurlijk ook de cliënt willen. En de tegenpartij. Wil men niet of kan het niet, dan wordt de juridische weg bewandeld. Maar als de wil bestaat een probleem op te lossen, dan hoeft de wet daar vaak niet bijgehaald te worden.

Nog beter dan problemen willen oplossen is problemen willen voorkomen. Dat betekent willen leren van fouten en problemen, nadenken en uitspreken hoe je met elkaar wilt omgaan, afspraken vastleggen. En de wil en de moed hebben elkaar daarop aan te spreken en aanspreekbaar te zijn. Net zomin als de wet bepaalt hoe mensen in relaties leven, moet de wet bepalen hoe in organisaties samengewerkt wordt. Dat bepalen de mensen in een organisatie zelf. De wet bepaalt wat mag. Wat je wilt, bepaal je zelf.

Vandaar mijn motto: waar een wil is, hoeft geen wet te zijn.